Młody Tancerz Roku 2017

jurorzy

Grzegorz Pańtak

Grzegorz Pańtak

Współtworzył z Elżbietą Pańtak choreografię i był solistą w spektaklu taneczno-muzycznym Siedem Bram Jerozolimy muz. K. Penderecki, reżyseria J.Minkowicz, animacje T.Bagiński (Teatr Wielki - Opera Narodowa 2008). Powstały na podstawie film TVP otrzymał nominację do International Emmy® Award w USA (2009) . W 2013 wyprodukował w KTT polską prapremierę Święta wiosny, muz. I.Strawiński, chor. A. Preljocaj - emisja TVP 2. Z okazji roku Chopinowskiego organizował i współtworzył choreografię do programu TVP 2 Chopin4 z opracowaniem muzycznym Włodka Pawlika (2010). Współpracował z Narodową Operą Izraelską, dla której choreograficznie zrealizował Traviatę, Carminę Buranę reż. Michała Znanieckiego (2014, 2015). Dla Opery Wrocławskiej realizował choreografię do opery Turandot (2008) reż. M.Znaniecki a Opery na Zamku w Szczecinie choreografie do Traviaty.

Tańczył gościnnie: Opera Wrocławska: opera Raj Utracony K. Penderecki (2008), Turandot G.Puccini (2010); Teatr Maryjski w Petersburgu Król Roger muz. K.Szymanowski (2009); Narodowa Opera Izraelska - Traviata, Carmina Burana. Jest wykładowcą na kierunkach taniec w Akademii Humanistyczno- Ekonomicznej w Łodzi oraz Uniwersytecie Muzycznym Chopina w Warszawie.

Maksim Woitiul

Maksim Woitiul

Urodzony w 1978 roku w Mińsku na Białorusi. W 1996 roku ukończył tam Państwową Szkołę Baletową. W tym samym otrzymał stanowisko solisty w Teatrze Wielkim w Mińsku, gdzie zadebiutował rolą Błękitnego Ptaka w Śpiącej królewnie Czajkowskiego.

W 1998 roku został solistą Teatru Wielkiego − Opery Narodowej w Warszawie, a w 2000 roku otrzymał tytuł pierwszego solisty. W sezonie 2001/2002 tańczył w Narodowym Balecie Kanady w Toronto, w kolejnym sezonie powrócił na warszawską scenę. Występował gościnnie w Austrii, Belgii, Chinach, Francji, Holandii, Japonii, Kanadzie, na Łotwie, w Niemczech, Szwajcarii, na Tajwanie i w USA.

Do najważniejszych ról w jego repertuarze wykonanych na scenie Teatru Wielkiego należą: Młody w Cudownym mandarynie, Brat, Rycerzyk, Dziadek w Dziadku do orzechów, Zygfryd, Błazen, Pas de trois w Jeziorze łabędzim, Młody w Harnasiach, Książę Désiré i Błękitny ptak w Śpiącej Królewnie, Poeta w Fortepianissimo, Poeta w Sylfidach, Romeo, Benvolio, Mercutio w Romeo i Julii, Narzeczony Julii w Pannie Julii, Młody w Coś jakby, John w Greku Zorbie, Aramis i D'Artagnan w Trzech muszkieterach, Alter Ego Czajkowskiego, Książę i Młodzieniec w balecie Czajkowski, Siergiej w Tylko raz w życiu, Krassus w Spartakusie, Colas w Córce źle strzeżonej, Solor i Złoty Bożek w Bajaderze, Solista w Serenadzie i Musagète, Lenski w Onieginie, Wronski w Annie Kareninie, Tristan w Tristanie.

Główny solista w Pocałunkach, Pierwsza Aria w In Light and Shadow, Modlitwa i Solo finałowe w Kurcie Weillu, Książę i Błazen w Kopciuszku, Nasz-Silny w I przejdą deszcze... oraz Wybraniec w Święcie wiosny Bejarta, Para naszych w I przejdą deszcze... Pastora, Syn w Synu marnotrawnym Balanchine'a (w ramach wieczoru Opowieści biblijne), Kain w Kainie i Ablu choreografii Wesołowskiego, partia solowa w Memoryhouse Eduarda Bablidze (w ramach warsztatów Kreacje 4).

Tańczył też partie solowe w No More Play i Petite Mort Jiříego Kyliána, w Trzeciej symfonii „Pieśń o nocy” i Butteflies In stomach, Puk i Demetriusz w Śnie nocy letniej Johna Neumeiera, Basilio w Don Kichocie Alexeia Fadeyecheva.

W 2011 roku nagrodzony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, dwukrotny laureat Teatralnej Nagrody Muzycznej im. Jana Kiepury dla najlepszego tancerza w latach: 2015 i 2016.

Iwona Pasińska

Iwona Pasińska

Jest absolwentką Państwowej Szkoły Baletowej w Łodzi. Ukończyła Filologię polską ze specjalizacją teatrologiczną na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu.

W latach 1989-2008 była pierwszą solistką Polskiego Teatru Tańca – Baletu Poznańskiego. Od 2002 roku zajmuje się kompozycją ruchu, dramaturgią ekspresji ciała oraz choreografią.

Pracowała jako nauczyciel w Państwowej Szkole Baletowej w Poznaniu, jako wykładowca na UAM w Poznaniu, a od 2015 roku związana jest także z Akademią Teatralną im. A. Zelwerowicza w Warszawie.

Realizuje liczne projekty jako choreograf i dramaturg ruchu w stworzonym przez siebie Movements Factory oraz we współpracy z teatrami w całej Polsce. Od 2016r. jest dyrektorem Polskiego Teatru Tańca – Baletu Poznańskiego.

Jacek Przybyłowicz

Jacek Przybyłowicz

Absolwent Państwowej Szkoły Baletowej i Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie na kierunku pedagogika baletu. W latach 1987-1991 tancerz Teatru Wielkiego w Warszawie. Już wówczas zadebiutował jako choreograf przygotowując „Negocjacje” do muzyki Alessandra Marcella. Kompozycja została wyróżniona pierwszą nagrodą za choreografię oraz nagrodą za interpretację na II Ogólnopolskim Konkursie Choreograficznym w Łodzi. „Negocjacje” zostały też zaprezentowane na dużej scenie Teatru Wielkiego w Warszawie w trakcie VI Warszawskich Dni Baletu.

W 1991 wyjechał z Polski. Tańczył w Niemczech i w Izraelu. Przez wiele lat był związany z zespołem tańca współczesnego Kibbutz Contemporary Dance Company, występował z nim na najbardziej prestiżowych festiwalach tańca współczesnego, odwiedzając ponad 50 krajów na całym świecie, m.in.: USA, Kanadę, Brazylię, Argentynę, Chile, Meksyk, Singapur, Tajwan, Japonię. Wielokrotnie występował w Europie, również w Polsce na zaproszenie Łódzkich Spotkań Baletowych.

W 1997 tańczył z Batscheva Dance Company w spektaklu „Kyr” (chor. Ohada Naharina) w ramach Yair Shapiro Dance Price. Przez wszystkie te lata rozwijał zainteresowania choreograficzne, realizując m.in.: „Verlorenheit” oraz „Orient Express”, wystawiony w ramach Dance Extentions 2002 w Limassol na Cyprze. W tym samym czasie współpracował z Lambros Lambrou Dance Company, uczestnicząc w projekcie choreograficznym tego zespołu w Europie.

W 2002 powrócił do Polski, aby zrealizować „Naszyjnik gołębicy” (2003) w Polskim Teatrze Tańca pod dyrekcją Ewy Wycichowskiej. Rok później na zaproszenie Biennale de la Dance w Lyonie wystawił Barocco. W kolejnych latach przygotował trzy balety dla Opery Narodowej w Warszawie: „Kilka krótkich sekwencji” (2005), do którego projekcję wideo zrealizowała Katarzyna Kozyra, Alpha Kryonie Xe (2006) oraz „III Symfonię Pieśń o nocy” (2006).

Z Polskim Teatrem Tańca i Baletem Opery Narodowej prezentował swoje choreografie na wielu zagranicznych festiwalach tańca, m.in.: Bolzanodanza we Włoszech, Rencontres Choreographique de Cartage w Tunezji, Moscow Dance Festival w Rosji, Drugije Tancy na Ukrainie, European Dance Festival na Cyprze, Kassel Tanz Festival w Niemczech.

Trzykrotny stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.